ο Σαμαρείτης και οι ληστές

Διαβάζοντας τη σημερινή περικοπή του «καλού Σαμαρείτη» τρέφουμε συνήθως αισθήματα συμπάθειας για τον άτυχο Ιουδαίο που έπεσε θύμα των ληστών, ενώ παράλληλα τείνουμε να ταυτιστούμε με τον Σαμαρείτη, που φέρθηκε με φιλανθρωπία απέναντι σε έναν οιονεί εχθρό του, μιας που σαν καλοί χριστιανοί τείνουμε χείρα βοηθείας προς τους συνανθρώπους μας που έχουν ανάγκη.

Ο Απόστολος Παύλος και η ενότητα των Εκκλησιών

Αρχιμ. Χερουβείμ Βελέτζας

ΟΜΙΛΙΑ ΣΤΗΝ ΕΟΡΤΗ ΤΟΥ ΑΠΟΣΤΟΛΟΥ ΠΑΥΛΟΥ

(Εκφωνήθηκε κατά τον Εσπερινό της 28-6-2012 στον Ι. Ν. Αγίου Παύλου οδού Ψαρρών)

Τον θεσπέσιο Παύλο, την μεγαλόφωνο σάλπιγγα του Ευαγγελίου, τον πάλαι ποτέ διώκτη των χριστιανών κι έπειτα στύλο και διδάσκαλο της Εκκλησίας, τιμούμε και εορτάζουμε σήμερα, Σεβασμιώτατε, σεβαστοί πατέρες και αγαπητοί εν Χριστώ αδελφοί, και ιδιαιτέρως η Εκκλησία της Ελλάδος και η πόλη των Αθηνών, καθότι υπήρξε ο πρώτος Απόστολος που έσπειρε απλόχερα τον λόγο του Θεού στον ευλογημένο τόπο μας, από τους Φιλίππους μέχρι τη Νικόπολη, τη Βέροια, τη Θεσσαλονίκη, την Αθήνα και την Κόρινθο.

Μπροστά στο μέγεθος της πίστεως και της αγάπης του για τον Χριστό και την Εκκλησία, ακόμα και οι λαμπροί διδάσκαλοι και Πατέρες της Εκκλησίας αισθάνονταν αδύναμοι να αντιπαραβάλλουν τα δικά τους εγκώμια, φοβούμενοι ότι θα ελαττώσουν την μεγαλοπρέπεια των πραγμάτων με την ταπεινότητα του λόγου. Ακόμη ισχνότερος ο δικός μου λόγος, αλλά υπήκοος στο κάλεσμα της Εκκλησίας, θα προσπαθήσει να σκιαγραφήσει τρία σημεία της ζωής και της προσωπικότητας του Αποστόλου Παύλου: την θαυμαστή μεταστροφή και αρραγή του πίστη, την μέριμνα για την ενότητα της Εκκλησίας και την αγάπη, η οποία άλλωστε αποτελεί και το κριτήριο της ταυτότητας του κάθε χριστιανού.

Ανάσταση: εδώ και τώρα

H Ανάστασις του Χριστού, ψηφιδωτό στην Ι.Μ. Οσίου Λουκά (10ος αι.)

Η Ανάσταση του Χριστού δεν είναι μόνο ένα ιστορικό γεγονός το οποίο περιγράφεται στα Ευαγγέλια και γιορτάζουμε με κάθε μεγαλοπρέπεια κάθε Πάσχα. Προϋποθέτει ασφαλώς πίστη, και επιπλέον, για τον κάθε χριστιανό που πιστεύει, αποτελεί -και πρέπει να αποτελεί- μια διαρκή πραγματικότητα. 

Μερικοί πιστεύουν ότι ο Χριστός απλά αναστήθηκε, προς το τέλος της επίγειας παρουσίας Του, και κάποια στιγμή στο κοντινό ή στο απώτερο μέλλον θα έρθει ξανά, να αναστήσει όλους τους ανθρώπους και να απονείμει δικαιοσύνη, καλώντας τους καλούς  να συμμετάσχουν στην αιώνιο ζωή (Παράδεισο) και καταδικάζοντας τους αμαρτωλούς στην αιώνια κόλαση.

Από την πλεονεξία στην αλληλεγγύη, με αφορμή το παράδειγμα του Ζακχαίου

Αρχιμ. Χερουβείμ Βελέτζας

Από την πλεονεξία στην αλληλεγγύη,

με αφορμή το παράδειγμα του Ζακχαίου

(Ομιλία που εκφωνήθηκε στο Πνευματικό Κέντρο του Ι. Ν. Αγίου Θωμά Αμπελοκήπων

την Κυριακή του Ζακχαίου 22-1-2012)

Αγαπητοί Πατέρες και Αδελφοί,

Με χαρά βρίσκομαι και πάλι ανάμεσά σας, έπειτα από την ευγενική πρόταση των ιερέων του Ναού, προκειμένου να μοιραστώ μαζί σας μερικές σκέψεις, οι οποίες πηγάζουν από την σημερινή Ευαγγελική περικοπή αλλά και την σοφία των Πατέρων της Εκκλησίας μας. Η επιλογή μάλιστα του θέματος που θα διαπραγματευτούμε, κυρίως στη συζήτηση που θα ακολουθήσει, δεν οφείλεται μόνο στο επίκαιρο της διήγησης του Ευαγγελίου, αλλά κυρίως στο γεγονός ότι διανύουμε μία περίοδο κατά την οποία η πλεονεξία των ισχυρών της γης δημιουργεί ποικίλους προβληματισμούς για την πορεία του κόσμου αλλά και της ζωής του καθενός.

Ομιλία στην 28η Οκτωβρίου 1940

Αρχιμ. Χερουβείμ Βελέτζας

ΟΜΙΛΙΑ ΣΤΗΝ 28η ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ 1940

(Εκφωνήθηκε την 27/10/2011 κατά την διάρκεια της εκδήλωσης που πραγματοποιήθηκε στην Ιερά Σύνοδο της Εκκλησίας της Ελλάδος για τον εορτασμό της 28ης Οκτωβρίου 1940)

Όταν την 6η πρωινή της 28ης Οκτωβρίου 1940 οι σειρήνες της αντιαεροπορικής άμυνας ξύπνησαν την Αθήνα, Σεβασμιώτατε, Θεοφιλέστατε άγιε Αρχιγραμματεύ, Πανοσιολογιώτατοι, Αιδεσιμολογιώτατοι, Ελλογιμώτατοι κ. Καθηγητές, Κυρίες και Κύριοι, παρόλο που κανείς δεν γνώριζε τί είχε προηγηθεί τις τρεις προηγούμενες ώρες στην οικία του Πρωθυπουργού, ούτε τις αποφάσεις του Υπουργικού συμβουλίου, ο κόσμος ξεχύθηκε στους δρόμους λες και περίμενε εκείνη ακριβώς τη στιγμή για να βροντοφωνάξει το ιστορικό “ΟΧΙ”, σαν μια καθολική επιλογή, η οποία δεν μπορούσε να είναι διαφορετική. Κι αντίθετα από τα όσα επιτάσσει ίσως η κοινή λογική ενώπιον μιας δύναμης ισχυρής τόσο σε αριθμό όσο και σε δύναμη σαν την Ιταλία, αντί να επικρατεί ανησυχία και φόβος, μια διάθεση ευφορίας αναμεμειγμένη με υπερηφάνεια, λεβεντιά και ανδρεία, πλήρωσε ολόκληρο τον Ελληνισμό με την πεποίθηση ότι καλείται να προστατέψει τα τρεις χιλιάδες και πλέον έτη της ιστορίας του.

Αιμοδοσία: χειρονομία αγάπης

Τό μεγαλύτερο ἀγαθό στόν κόσμο εἶναι πανθομολογουμένως τό ἀνθρώπινο πρόσωπο στήν πληρότητά του, δηλαδή στήν ἀδιάσπαστη ψυχοσωματική του ενότητα. Τοῦτο δέν διακηρύσσεται ἁπλῶς ἀπό τήν Ἐκκλησία, ἀλλά ἀποτελεῖ παναθρώπινη παραδοχή, καί διά τοῦτο ἡ ἀλληλεγγύη πρός τόν συνάθρωπο ἐκφράζεται καί προωθεῖται, εἰδικά στίς μέρες μας, μέσα ἀπό τίς πολυάριθμες φιλανθρωπικές ὀργανώσεις. Γιά τήν Ἐκκλησία μάλιστα, ἡ φιλανθρωπία συνιστᾶ ἔμπρακτη ἔκφραση τῆς χριστιανικῆς ἀγάπης καί ὡς ἐκ τοῦτου ἀφορᾶ τόν κάθε πιστό, ἡ ἀξία δέ τῆς ἀνθρώπινης ζωῆς καί ἀξιοπρέπειας δέν ἐξαρτᾶται οὔτε ἀπό φυλετικά οὔτε ἀπό οἰκονομικά ἤ ταξικά κριτήρια, σύμφωνα μέ τό «οὐκ ἔνι Ἰουδαῖος οὐδὲ Ἕλλην͵ οὐκ ἔνι δοῦλος οὐδὲ ἐλεύθερος͵ οὐκ ἔνι ἄρσεν καὶ θῆλυ· πάντες γὰρ ὑμεῖς εἷς ἐστε ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ» (Γαλ. 3, 28).

Απόστολος Κυριακής Γ' Λουκά (9-11-2011)

Β' Κορ. 6, 16 - 7, 1.

Νεοελληνική απόδοση

Αδελφοί, σεις είστε ναός του Θεού, όπως είπε ο Θεός, ότι “θα οικίσω μέσα τους και θα συμπορευθώ μαζί τους, και θα είμαι Θεός τους, και εκείνοι λαός μου. Γι αυτό λέει ο Κύριος, φύγετε και ξεχωρίστε από αυτούς (εννοεί τους αμαρτωλούς και ειδωλολάτρες), και μη αγγίζετε ακάθαρτο πράγμα, κι εγώ θα σας δεχτώ και θα είμαι πατέρας σας και σεις θα είστε υιοί και θυγατέρες μου, λέει ο παντοκράτωρ Κύριος”. Έχοντας επομένως, αγαπητοί, τούτες τις παραγγελίες, ας καθαρίσουμε τους εαυτούς μας από κάθε ρύπο σωματικό και πνευματικό, καλλιεργώντας την αγιότητα με σεβασμό προς τον Θεό.