Ἡ πίστη καί ἡ αἵρεση
(Γιά νά ἀκούσετε τό κήρυγμα, πατῆστε ἐδῶ)
Σήμερα, ἀδελφοί χριστιανοί, ἡ ἁγία μας Ἐκκλησία τιμᾶ καί ἑορτάζει τήν μνήμη τῶν ἁγίων Πατέρων τῆς Ἕβδομης Οἰκουμενικῆς Συνόδου, κατά τήν ὁποία διατυπώθηκε μέ σαφήνεια ἡ πίστη τῆς Ἐκκλησίας γιά τήν τιμή καί προσκύνηση τῶν ἱερῶν εἰκόνων. Στήν ἀποστολική περικοπή πού ἀκούσαμε νωρίτερα, ὁ ἀπόστολος Παῦλος νουθετεῖ τόν μαθητή του Τίτο, τόν πρῶτο ἐπίσκοπο τῆς Κρήτης, καί τοῦ λέει: «Παιδί μου Τίτε, ὁ λόγος αὐτός εἶναι ἀξιόπιστος· καί θέλω νά σέ διαβεβαιώσω γιά αὐτά, ὥστε ἐκεῖνοι πού ἔχουν πιστέψει στόν Θεό νά φροντίζουν νά πρωτοστατοῦν στά καλά ἔργα. Αὐτά εἶναι τά καλά καί ὠφέλιμα γιά τούς ἀνθρώπους. Τίς ἀνόητες ὅμως συζητήσεις καί τίς γενεαλογίες καί τίς ἔριδες καί τίς μάχες γιά τόν νόμο νά τίς ἀποφεύγεις· διότι εἶναι ἀνωφελεῖς καί μάταιες. Τόν αἱρετικό ἄνθρωπο, ἀφοῦ τόν νουθετήσεις μία καί δύο φορές, νά τόν ἀποφεύγεις, γνωρίζοντας ὅτι ἕνας τέτοιος ἄνθρωπος ἔχει ξεστρατίσει καί ἁμαρτάνει, καί καταδικάζει ὁ ἴδιος τόν ἑαυτό του».
