Κήρυγμα ἑορτῆς τῶν Ἁγίων Ἀναργύρων* (1.11.2026)

Τό μεγαλύτερο χάρισμα

(Γιά νά ἀκούσετε τό κήρυγμα, πατῆστε ἐδῶ)

    Σήμερα, ἀδελφοί χριστιανοί, ἡ ἁγία μας Ἐκκλησίας ἑορτάζει τήν μνήμη τῶν ἁγίων Ἀναργύρων Κοσμᾶ καί Δαμιανοῦ. Κατάγονταν ἀπὸ τὴν Ἀσία, ἀπὸ εὐσεβῆ μητέρα, τὴν Θεοδότη, καὶ ἀπὸ πατέρα εἰδωλολάτρη· ὁ ὁποῖος, ἀφοῦ πίστεψε στὸν Χριστό, ἄλλαξε τὸν βίο του. Ἡ δὲ μητέρα τους, ἀφοῦ ἔμεινε χήρα, πέρασε τὸ ὑπόλοιπο τῆς ζωῆς της μὲ σωφροσύνη καὶ κάθε ἀρετή, καί ἀνέθρεψε τὰ παιδιά της μὲ παιδεία καὶ νουθεσία Κυρίου. Αὐτοὶ λοιπόν, ἀφοῦ ἔμαθαν τὴν ἰατρικὴ ἐπιστήμη, θεράπευαν ὄχι μόνο ἀνθρώπους ἀλλὰ καὶ ζῶα, χωρὶς νὰ παίρνουν τίποτε ἀπὸ κανέναν· γι’ αὐτὸ καὶ ὀνομάστηκαν Ἀνάργυροι. Ἀφοῦ δὲ πέρασαν τὸν βίο τους ὁσίως καὶ θεαρέστως, ἀναπαύθηκαν ἐν εἰρήνῃ σὲ τόπο ποὺ λεγόταν Φερεμάν, ἀνάμεσα στήν Συρία καί τήν Μεσοποταμία.

Κήρυγμα Κυριακῆς κα’ ἐπιστολῶν* (25.10.2026)

Ὁ Χριστός καί ὁ νόμος

(Γιά νά ἀκούσετε τό κήρυγμα, πατῆστε ἐδῶ)

    «Ἀδελφοί», μᾶς λέει σήμερα ὁ ἀπόστολος Παῦλος, «ἐπειδή γνωρίζουμε ὅτι ὁ ἄνθρωπος δέν δικαιώνεται ἀπό τά ἔργα τοῦ νόμου, παρά μόνο μέσῳ τῆς πίστεως στόν Ἰησοῦ Χριστό, καί ἐμεῖς πιστέψαμε στόν Χριστό Ἰησοῦ, γιά νά δικαιωθοῦμε ἀπό τήν πίστη στόν Χριστό καί ὄχι ἀπό τά ἔργα τοῦ νόμου· διότι ἀπό τά ἔργα τοῦ νόμου δέν θά δικαιωθεῖ κανένας ἄνθρωπος». Τό δίλημμα ἄν πρέπει νά ἐφαρμόζεται ὁ Μωσαϊκός νόμος ἤ ὄχι, εἶχε τεθεῖ ἀπό κάποιους ἐξ Ἰουδαίων χριστιανούς, μέ ἀποτέλεσμα νά δημιουργηθεῖ ἔριδα στήν ἐκκλησία τῆς Γαλατίας. Ὁ ἀπόστολος Παῦλος ἐξηγεῖ ὅτι ἄν πρέπει νά τηρηθεῖ ἔστω καί μία διάταξη τοῦ Μωσαϊκοῦ νόμου, τότε θά πρέπει νά τηρηθοῦν ὅλες· ἄν πάλι δέν τηρηθεῖ μία, αὐτό συνιστᾶ παράβαση τοῦ νόμου. Ὅμως, τά ἔργα τοῦ νόμου δέν δικαιώνουν τόν ἄνθρωπο, ἀλλά ὁ Χριστός, ὁ ὁποῖος ἔλυσε τούς ἀνθρώπους ἀπό τά δεσμά τοῦ νόμου καί μᾶς λύτρωσε ἀπό τήν καταδίκη πού προκαλοῦσε ἡ μή τήρησή του. 

Κήρυγμα ἑορτῆς ἁγίου εὐαγγελιστοῦ Λουκᾶ* (18.10.2026)

Ἡ συμπεριφορά τῶν χριστιανῶν

(Γιά νά ἀκούσετε τό κήρυγμα, πατῆστε ἐδῶ)

    Σήμερα, ἀδελφοί χριστιανοί, ἡ ἁγία μας Ἐκκλησία τιμᾶ καί ἑορτάζει τήν μνήμη τοῦ ἁγίου εὐαγγελιστοῦ Λουκᾶ, ὁ ὁποῖος συνέγραψε τό ὁμώνυμο Εὐαγγέλιο καί τίς Πράξεις τῶν Ἀποστόλων.  Στό ἀποστολικό ἀνάγνωσμα πού νωρίτερα ἀκούσαμε, ὁ ἀπόστολος Παῦλος μεταξύ ἄλλων μᾶς προτρέπει τά ἑξῆς: «Ἀδελφοί, νά συμπεριφέρεστε μέ σοφία πρός τούς ἔξω, ἀξιοποιῶντας τήν εὐκαιρία. Ὁ λόγος σας νά εἶναι πάντοτε χαριτωμένος, ἀρτυμένος μέ ἁλάτι, νά γνωρίζετε  πῶς πρέπει νά ἀπαντᾶτε στόν καθένα». Αὐτό ἔπραξε καί ὁ εὐαγγελιστής Λουκᾶς, ἀφοῦ ἀξιοποίησε τήν γνωριμία του μέ τόν «κράτιστο» Θεόφιλο, πιθανότατα ρωμαῖο ἀξιωματοῦχο τῆς ἐποχῆς, ὁ ὁποῖος ἐνδιαφέρθηκε προφανῶς νά μάθει γιά τήν πίστη στόν Χριστό, κι ἔτσι συνέγραψε καί τοῦ ἀπηύθυνε αὐτά τά δύο βιβλία τῆς Καινῆς Διαθήκης.

Κήρυγμα Κυριακῆς τῶν Ἁγίων Πατέρων τῆς Ζ’ Οἰκουμενικῆς Συνόδου* (11.10.2026)

Ἡ πίστη καί ἡ αἵρεση

(Γιά νά ἀκούσετε τό κήρυγμα, πατῆστε ἐδῶ)

Σήμερα, ἀδελφοί χριστιανοί, ἡ ἁγία μας Ἐκκλησία τιμᾶ καί ἑορτάζει τήν μνήμη τῶν ἁγίων Πατέρων τῆς Ἕβδομης Οἰκουμενικῆς Συνόδου, κατά τήν ὁποία διατυπώθηκε μέ σαφήνεια ἡ πίστη τῆς Ἐκκλησίας γιά τήν τιμή καί προσκύνηση τῶν ἱερῶν εἰκόνων. Στήν ἀποστολική περικοπή πού ἀκούσαμε νωρίτερα, ὁ ἀπόστολος Παῦλος νουθετεῖ τόν μαθητή του Τίτο, τόν πρῶτο ἐπίσκοπο τῆς Κρήτης, καί τοῦ λέει: «Παιδί μου Τίτε, ὁ λόγος αὐτός εἶναι ἀξιόπιστος· καί θέλω νά σέ διαβεβαιώσω γιά αὐτά, ὥστε ἐκεῖνοι πού ἔχουν πιστέψει στόν Θεό νά φροντίζουν νά πρωτοστατοῦν στά καλά ἔργα. Αὐτά εἶναι τά καλά καί ὠφέλιμα γιά τούς ἀνθρώπους. Τίς ἀνόητες ὅμως συζητήσεις καί τίς γενεαλογίες καί τίς ἔριδες καί τίς μάχες γιά τόν νόμο νά τίς ἀποφεύγεις· διότι εἶναι ἀνωφελεῖς καί μάταιες. Τόν αἱρετικό ἄνθρωπο, ἀφοῦ τόν νουθετήσεις μία καί δύο φορές, νά τόν ἀποφεύγεις, γνωρίζοντας ὅτι ἕνας τέτοιος ἄνθρωπος ἔχει ξεστρατίσει καί ἁμαρτάνει, καί καταδικάζει ὁ ἴδιος τόν ἑαυτό του».

Κήρυγμα Κυριακῆς ιη’ ἐπιστολῶν* (4.10.2026)

Οἱ καρποί τῆς φιλανθρωπίας

(Γιά νά ἀκούσετε τό κήρυγμα πατῆστε ἐδῶ)

    Στήν σημερινή ἀποστολική περικοπή, ἀδελφοί χριστιανοί, ὁ ἀπόστολος Παῦλος μᾶς μιλᾶ γιά τήν φιλανθρωπία, καί τήν παρομοιάζει σάν τόν σπόρο τοῦ σιταριοῦ. «Ἐκεῖνος πού σπέρνει μέ τσιγκουνιά», μᾶς λέει, «μέ τσιγκουνιά καί θά θερίσει, καί ὅποιος σπέρνει ἁπλόχερα, ἁπλόχερα καί θά θερίσει. Ὁ καθένας ἄς δίνει σύμφωνα μέ τήν προαίρεση τῆς καρδιᾶς του, ὄχι ἀπό λύπη ἤ ἀπό ἀνάγκη· γιατί ὁ Θεός ἀγαπᾶ αὐτόν πού δίνει μέ χαρά». Πολλές φορές ἔχει τύχει νά μᾶς ζητήσει κάποιος κάποια βοήθεια ἤ ἐλεημοσύνη, κι ἐμεῖς ἄλλες φορές ἀδιαφοροῦμε, κι ἄλλες φορές προσφέρουμε κάτι μέ μισή καρδιά. Γιά νά καρποφορήσει ὅμως ὅτι προσφέρουμε, εἶναι ἀνάγκη νά γίνεται μέ χαρά, ἀπό φιλανθρωπία, δηλαδή ἀπό ἀγάπη πρός τόν πλησίον.

Κήρυγμα Κυριακῆς ιζ’ ἐπιστολῶν* (27.9.2026)

Ὁ ναός τοῦ Θεοῦ

(Γιά νά ἀκούσετε τό κήρυγμα, παατῆστε ἐδῶ)

     «Ἀδελφοί, ἐσεῖς εἶστε ναός τοῦ ζωντανοῦ Θεοῦ», μᾶς λέει σήμερα ὁ ἀπόστολος Παῦλος, «καθώς εἶπε ὁ Θεός ὅτι: “Θά κατοικήσω μέσα τους καί θά περπατήσω μαζί τους, καί θά εἶμαι ὁ Θεός τους καί αὐτοί θά εἶναι ὁ λαός μου”. Γι᾿ αὐτό, “βγεῖτε ἀπό ἀνάμεσά τους καί ἀποχωριστεῖτε”, λέγει ὁ Κύριος, “καί μήν ἀγγίζετε τίποτα ἀκάθαρτο· καί ἐγώ θά σᾶς δεχτῶ, καί θά εἶμαι γιά σᾶς Πατέρας, καί σεῖς θά εἶστε γιά ἐμένα γιοί καί θυγατέρες”, λέγει ὁ Κύριος ὁ παντοκράτορας. Ἔχοντας λοιπὸν αὐτές τίς ὑποσχέσεις, ἀγαπητοί, ἄς καθαρίσουμε τούς ἑαυτούς μας ἀπό κάθε μολυσμό τοῦ σώματος καί τοῦ πνεύματος, πραγματοποιῶντας πλήρως τήν ἁγιωσύνη μέ φόβο Θεοῦ».

Κήρυγμα Κυριακῆς μετά τήν Ὕψωσιν* (20.9.2026)

Ὁ νόμος καί ἡ πίστη

(Γιά νά ἀκούσετε τό κήρυγμα, πατῆστε ἐδῶ)

     Κατά τήν σημερινή Κυριακή, ἀδελφοί χριστιανοί, ἡ ὁποία ἕπεται τῆς ἑορτῆς τῆς Ὑψώσεως τοῦ Τιμίου Σταυροῦ, ὁ ἀπόστολος Παῦλος μᾶς ὑπενθυμίζει τρία σημαντικά σημεῖα  τῆς ἐν Χριστῷ ζωῆς, λέγοντας: «Ἐγώ διά τοῦ νόμου ἔχω πεθάνει γιά τόν νόμο, ὥστε νά ζήσω γιά τόν Θεό. Ἔχω σταυρωθεῖ μαζί μέ τόν Χριστό· καί δέν ζῶ πιά ἐγώ, ἀλλά ζεῖ μέσα μου ὁ Χριστός». Μᾶς λέει, πρῶτον, ὅτι ἔχει πεθάνει γιά τόν Μωσαϊκό νόμο· δεύτερο, ὅτι ἔχει σταυρωθεῖ μαζί μέ τόν Χριστό καί, τρίτο ὅτι μέσα του ζεῖ ὁ Χριστός. Ἄς τά δοῦμε μέ τή σειρά.