Ὁ λόγος τῶν ἀγγέλων καί ὁ λόγος τοῦ Κυρίου
(Γιά νά ἀκούσετε τό κήρυγμα, πατῆστε ἐδῶ)
Σήμερα, ἀδελφοί χριστιανοί, ἡ ἁγία μας Ἐκκλησία τιμᾶ τούς ἁγίους Ἀρχαγγέλους Μιχαήλ καί Γαβριήλ, καί ὅλες τίς οὐράνιες δυνάμεις, δηλαδή τον πνευματικό κόσμο πού ὁ Θεός ἔκτισε πρίν ἀπό τήν δημιουργία τοῦ αἰσθητοῦ κόσμου. Τούς τιμοῦμε γιατί διαρκῶς ἀτενίζουν τό ἄρρητο φῶς τῆς θεότητος, κυκλώνουν τόν Θεό καί Τόν δοξολογοῦν ψάλλοντας: «ἅγιος, ἅγιος, ἅγιος Κύριος σαβαώθ, πλήρης πᾶσα ἡ γῆ τῆς δόξης αὐτοῦ», σύμφωνα μέ τό ὅραμα τοῦ προφήτη Ἡσαΐα [1]. Σύμφωνα μέ τούς Πατέρες τῆς Ἐκκλησίας, οἱ οὐράνιες δυνάμεις διαιροῦνται σέ ἐννέα τάγματα: Ἄγγελοι, Ἀρχάγγελοι, Θρόνοι, Κυριότητες, Ἀρχές, Ἐξουσίες, Δυνάμεις, Χερουβείμ καί Σεραφείμ. Καί στούς μέν Ἀγγέλους ἔχει ἀναθέσει ὁ Θεός τήν προστασία τῆς δημιουργίας, καί ἔχει ὁρίσει ἕναν φύλακα γιά κάθε ἄνθρωπο, ἐνῶ στούς Ἀρχαγγέλους, καί συνήθως στόν Μιχαήλ καί τόν Γαβριήλ, πολλές φορές ἔχει ἔχει ἀναθέσει, τόσο στήν Παλαιά ὅσο καί στήν Καινή Διαθήκη, νά μεταφέρουν σέ συγκεκριμένους ἀνθρώπους κάποιο μήνυμα ἥ κάποια παραγγελία.
Ἀπό τίς πολυάριθμες ἐμφανίσεις τους, ἄς θυμηθοῦμε τούς τρεῖς ἀγγέλους πού φιλοξενήθηκαν ἀπό τόν Ἀβραάμ, εἰκονίζοντας τήν Ἁγία τριάδα, καί στήν συνέχεια ἔσωσαν τόν Λώτ καί τήν οἰκογένειά του ἀπό τήν καταστροφή τῶν Σοδόμων· τόν Ἰακώβ, πού εἶδε μία κλίμακα νά ἑνώνει τήν γῆ μέ τόν οὐρανό καί ἀγγέλους νά ἀνεβαίνουν καί νά κατεβαίνουν· τόν ἀρχάγγελο Γαβριήλ πού ἀποκάλυψε στόν προφήτη Δανιήλ τόν χρόνο τοῦ ἐρχομοῦ τοῦ Μεσσία, πού ἐμφανίστηκε στήν Παρθένο Μαρία γιά νά τῆς ἀναγγείλει ὅτι θά γίνει μητέρα τοῦ Θεοῦ, πού διέλυσε τίς ἀμφιβολίες τοῦ Ἰωσήφ καί διέσωσε τόν νεογέννητο Χριστό ἀπό τήν καταδίωξη τοῦ Ἡρώδη. Ἀλλά καί τούς ἀγγέλους πού τήν νύχτα τῆς Γεννήσεως τοῦ Χριστοῦ ἀνήγγειλαν στούς ποιμένες τό θαυμαστό γεγονός καί ἔψαλαν τό «Δόξα ἐν ὑψίστοις Θεῷ καί ἐπί γῆς εἰρήνη, ἐν ἀνθρώποις εὐδοκία» [2].
«Ἄν ὁ λόγος πού μετέφεραν οἱ ἄγγελοι ἀποδείχθηκε ἀληθινός καί κάθε παρακοή ἔλαβε τήν δίκαιη ἀντιμισθία», μᾶς λέει σήμερα ὁ ἀπόστολος Παῦλος, «πῶς ἐμεῖς θά ξεφύγουμε, ἄν ἀμελήσουμε τήν σωτηρία; Γιατί αὐτή, ἀφοῦ ἔλαβε ἀρχή ἀπό τά λόγια τοῦ Κυρίου, ἐπιβεβαιώθηκε σέ ἐμᾶς ἀπό τούς αὐτήκοους μάρτυρες ἀλλά καί ἀπό τόν ἴδιο τόν Θεό, μέσα ἀπό πολλά σημεῖα καί θαύματα καί μέ τά ποικίλα χαρίσματα τοῦ Ἁγίου Πνεύματος πού μοίρασε σύμφωνα μέ τό θέλημά Του». Γιατί, ἐξηγεῖ, ὁ Θεός ἔθεσε τήν οἰκουμένη ὑπό τήν ἐξουσία τοῦ Χριστοῦ, γιά τόν ὁποῖο ὁ προφήτης Δαβίδ λέει: «Γιά λίγο χρόνο τόν ἔκανες μικρότερο ἀπό τούς ἀγγέλους, μέ δόξα καί τιμή τόν στεφάνωσες, τά πάντα ὑπέταξες κάτω ἀπό τά πόδια του». Κι ἄν μέ τόν θάνατο καί τήν τριήμερη ταφή του ὁ Χριστός φάνηκε πρόσκαιρα τρωτός, μέ τήν Ἀνάστασή του δοξάστηκε ὡς Θεός καί νικητής τοῦ θανάτου. Ὁ Υἱός τοῦ Θεοῦ ἑκουσίως ὑπέστη τό Πάθος, γιά νά ὁδηγήσει πολλούς υἱούς στήν δόξα τῆς οὐρανίου Βασιλείας.
Γιά τόν λόγο αὐτό, ἀδελφοί χριστιανοί, τιμοῦμε σήμερα τούς ἁγίους ἀγγέλους, καί τιμῶντας αὐτούς τιμοῦμε καί δοξολογοῦμε τόν ἴδιο τόν Θεό, ἐπειδή ὁ ἴδιος ἀνέλαβε τό ἔργο τῆς σωτηρίας μας καί κατά τήν πραγματοποίησή του πολλές φορές ἔστειλε καί στέλνει ἀγγέλους, ἄλλοτε νά μᾶς προστατεύσουν καί ἄλλοτε νά μᾶς μεταφέρουν τά λόγια Του. Καί καλούμαστε νά τούς μιμηθοῦμε, ὅσο ἡ ἀνθρώπινη φύση μας τό ἐπιτρέπει, στήν πίστη, στήν τήρηση τῶν ἐντολῶν τοῦ Χριστοῦ, στήν καθαρότητα τῆς ψυχῆς, τῶν λογισμῶν καί τῶν ἔργων μας, στήν προσευχή καί στήν δοξολογία τοῦ τριαδικοῦ Θεοῦ. Κι ἄν κάποιες φορές πέφτουμε, ἄς μήν ἀπελπιζόμαστε· ἀκόμα καί ἄγγελοι ἔπεσαν κάποτε, ἐξαιτίας τῆς ὑπερηφανίας. Ἀλλά ἄς ἔχουμε στό νοῦ μας ὅτι ὁ Κύριος δέν ἦλθε στόν κόσμο γιά νά μᾶς κρίνῃ ἀλλά γιά νά μᾶς ὁδηγήσει στόν δρόμο τῆς σωτηρίας, γι’ αὐτό καί τό πρῶτο του κήρυγμα ἦταν καί εἶναι: «Μετανοεῖτε, ἤγγικεν γάρ ἡ βασιλεία τῶν οὐρανῶν» [3]. Μᾶς καλεῖ, δηλαδή νά ἀποβάλλουμε κάθε σκέψη καί κάθε ἐπιθυμία ὑλική, γήινη καί πρόσκαιρη, καί νά στρέψουμε τά μάτια τῆς καρδιᾶς μας στά ὄντως ἀγαθά, τά ὁποῖα πηγάζουν ἀπό τόν Θεό, τόν μόνο ἀγαθό: τήν ἀγάπη, τήν εἰρήνη, τήν μακροθυμία, τήν συγγνώμη. Γιά τοῦτα ἄς ἀγωνιζόμαστε, ἀδελφοί, ὥστε νά ἀξιωθοῦμε νά ζήσουμε μαζί μέ τόν Κύριό μας Ἰησοῦ Χριστό, καί τώρα καί στήν αἰώνιο Βασιλεία Του, καί νά δοξολογοῦμε ἀδιαλείπτως τόν τριαδικό Θεό μαζί μέ τούς ἁγίους ἀγγέλους. Ἀμήν!
π. Χ.Β.
------------------
* Ἑβρ. β’ 2-10.
1. Ἡσ. Στ’ 3.
2. Λουκ. β’ 8-14.
3. Ματθ. δ’ 17.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου