Ἡ σκηνή τοῦ Θεοῦ Λόγου
(Γιά νά ἀκούσετε τό κήρυγμα, πατῆστε ἐδῶ)
Σήμερα, ἀδελφοί χριστιανοί, ἡ ἁγία μας Ἐκκλησία ἑορτάζει τά Εἰσόδια τῆς Θεοτόκου, ὅταν τριετές νήπιο τήν ἀφιέρωσαν οἱ γονεῖς της, ὁ Ἰωακείμ καί ἡ Ἄννα, στόν ναό, καί οἱ ἱερεῖς τήν ὁδήγησαν στά Ἅγια τῶν Ἁγίων, ὅπου τήν ἔτρεφε ἄγγελος Κυρίου μέχρι τό δωδέκατο ἔτος τῆς ἡλικίας της, ὁπότε καί μνηστεύθηκε τόν Ἰωσήφ. Γιά τήν ζωή τῆς Παναγίας τά Εὐαγγέλια σιωποῦν· πέρα ἀπό τόν Εὐαγγελισμό, τήν Γέννηση τοῦ Χριστοῦ, τήν Ὑπαπαντή, τό προσκύνημα στόν Ναό ὅταν ὁ Κύριος ἦταν δώδεκα ἐτῶν, τόν γάμο τῆς Κανᾶ, τήν Σταύρωση καί μερικούς ἄλλους σποραδικούς ὑπαινιγμούς τῆς παρουσίας της, ὅλες οἱ ἄλλες πληροφορίες πού ἔχουμε, καθώς καί οἱ σχετικές ἑορτές, προέρχονται ἀπό τήν προφορική παράδοση τῆς Ἐκκλησίας καί ἀπό δύο ἀπόκρυφα βιβλία: τό Πρωτευαγγέλιο τοῦ Ἰακώβου, πού καταγράφει τά γεγονότα ἀπό τήν σύλληψη τῆς Θεοτόκου μέχρι καί τόν Εὐαγγελισμό, καί τό Εὐαγγέλιο τοῦ Ἰωάννου τοῦ Θεολόγου περί τῆς Κοιμήσεως τῆς Θεοτόκου, πού περιγράφει τό τέλος τοῦ βίου της καί τήν μετάστασή της στούς οὐρανούς.
Γι’ αὐτό, κατά τήν σημερινή ἑορτή, τό ἀποστολικό ἀνάγνωσμα ἀναφέρεται στά Ἅγια τῶν Ἁγίων, ὄχι μόνο γιατί ἐκεῖ κατοίκησε ἡ Παναγία, ἀλλά καί ἐπειδή ἀποτελοῦν προτύπωση τῆς Θεοτόκου, σύμφωνα μέ τούς Πατέρες τῆς Ἐκκλησίας. Εἰδικότερα, μᾶς περιγράφει τήν Σκηνή τοῦ Μαρτυρίου, ἡ ὁποία προηγήθηκε καί ἀποτέλεσε τό πρότυπο γιά τήν κατασκευή τοῦ Ναοῦ τῆς Ἱερουσαλήμ. Εἶχε λοιπόν ἡ Σκηνή δύο διαδοχικά διαμερίσματα: τό πρῶτο ὀνομάζονταν Ἅγια καί ἐκεῖ ἦταν τοποθετημένη ἡ ἑπτάφωτη λυχνία καί ἡ τράπεζα πού προσέφεραν τούς ἄρτους· καί στό δεύτερο, στά Ἅγια τῶν Ἁγίων, βρισκόταν χρυσό θυμιατήριο καί ἡ Κιβωτός τῆς Διαθήκης, ἐπενδυμένη μέ χρυσό, μέσα στήν ὁποία φυλάσσονταν οἱ πλάκες μέ τίς Δέκα Ἐντολές, ἡ στάμνα μέ τό μάννα καί τό ραβδί τοῦ Ἀαρών πού εἶχε βλαστήσει, ἐνῶ στό ἐπάνω μέρος τήν κοσμοῦσαν δύο Χερουβίμ. Στά Ἅγια εἰσέρχονταν οἱ ἱερεῖς καί ἐπιτελοῦσαν τήν λατρεία ὅλον τόν καιρό, ἐνῶ στά Ἅγια τῶν Ἁγίων ἔμπαινε μόνο ὁ ἀρχιερέας μία φορά τόν χρόνο καί προσέφερε θυμίαμα, ἀφοῦ πρῶτα εἶχε προσφέρει ἐξιλαστήριες θυσίες γιά τόν ἴδιο καί γιά τόν λαό.
Οἱ ἅγιοι Ἀπόστολοι καί οἱ Πατέρες τῆς Ἐκκλησίας βλέπουν σέ ὅλα αὐτά προτυπώσεις τῆς ὑπεραγίας Θεοτόκου· εἶναι ἡ σκηνή, στήν ὁποῖα «ὁ Λόγος σάρξ ἐγένετο καί ἐσκήνωσεν ἐν ἡμῖν» [1]. Εἶναι ἡ μυστική κιβωτός, στήν ὁποία κυοφορήθηκε ὁ θεάνθρωπος Χριστός· καί ἡ μέν Κιβωτός τῆς Διαθήκης περιεῖχε τίς πλάκες μέ τίς ἐντολές τοῦ Θεοῦ, στήν Παναγία ὅμως χώρεσε «ὁ ἀχώρητος παντί» Υἱός καί Λόγος τοῦ Θεοῦ. Ὅπως ἡ στάμνα μέ τό μάννα, ἔγινε τό δοχεῖο πού ἔφερε τήν τροφή τοῦ παντός κόσμου, καί σάν τήν λυχνία κράτησε τό φῶς τοῦ κόσμου. Ὅπως τά Ἅγια τῶν Ἁγίων ἦταν ὁ πιό ἱερός καί ὁ πιό καθαρός χῶρος, στόν ὁποῖο φυλάσσονταν τά σεβάσματα τῆς Παλαιάς Διαθήκης, ἔτσι καί ἡ Παναγία εἶναι ἡ πιό ἁγνή καί ἡ πιό ἱερή ἀπό ὅλους τούς ἀνθρώπους, ἡ ὁποία χώρεσε μέσα της ὁλόκληρη τήν Καινή Διαθήκη, δηλαδή τόν Ἰησοῦ Χριστό. Αὐτά ἔχοντας κατά νοῦ ἡ Ἐκκλησία, ἔθεσε τήν μορφή τῆς Παναγίας στά ἅγια τῶν ἁγίων, στήν κόγχη τοῦ ἱεροῦ βήματος τῶν ναῶν.
π. Χ.Β.
------------------
* Ἑβρ. θ’ 1-7.
1. Ἰω. α’ 14.
2. Ἀκολουθία τοῦ Μικροῦ Ἁγιασμοῦ.

Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου