Κυριακή των Αγίων Πατέρων της Α' Οικουμενικής Συνόδου ( 24-5-2015)

Γρηγορεῖτε, ὅτι εἰσελεύσονται λύκοι βαρεῖς

Πράξ. 20.16-18, 28-36 

᾿Εν ταῖς ἡμέραις ἐκείναις, ἔκρινεν ὁ Παῦλος παραπλεῦσαι τὴν ῎Εφεσον, ὅπως μὴ γένηται αὐτῷ χρονοτριβῆσαι ἐν τῇ ᾿Ασίᾳ· ἔσπευδε γάρ, εἰ δυνατὸν ἦν αὐτῷ, τὴν ἡμέραν τῆς πεντηκοστῆς γενέσθαι εἰς ῾Ιεροσόλυμα ᾿Απὸ δὲ τῆς Μιλήτου πέμψας εἰς ῎Εφεσον μετεκαλέσατο τοὺς πρεσβυτέρους τῆς ἐκκλησίας. Ὡς δὲ παρεγένοντο πρὸς αὐτόν, εἶπεν αὐτοῖς· Προσέχετε οὖν ἑαυτοῖς καὶ παντὶ τῷ ποιμνίῳ ἐν ᾧ ὑμᾶς τὸ Πνεῦμα τὸ ῞Αγιον ἔθετο ἐπισκόπους, ποιμαίνειν τὴν ἐκκλησίαν τοῦ Κυρίου καὶ Θεοῦ, ἣν περιεποιήσατο διὰ τοῦ ἰδίου αἵματος. Ἐγὼ γὰρ οἶδα τοῦτο, ὅτι εἰσελεύσονται μετὰ τὴν ἄφιξίν μου λύκοι βαρεῖς εἰς ὑμᾶς μὴ φειδόμενοι τοῦ ποιμνίου· καὶ ἐξ ὑμῶν αὐτῶν ἀναστήσονται ἄνδρες λαλοῦντες διεστραμμένα τοῦ ἀποσπᾶν τοὺς μαθητὰς ὀπίσω αὐτῶν. Διὸ γρηγορεῖτε, μνημονεύοντες ὅτι τριετίαν νύκτα καὶ ἡμέραν οὐκ ἐπαυσάμην μετὰ δακρύων νουθετῶν ἕνα ἕκαστον. Καὶ τὰ νῦν παρατίθεμαι ὑμᾶς, ἀδελφοί, τῷ Θεῷ καὶ τῷ λόγῳ τῆς χάριτος αὐτοῦ τῷ δυναμένῳ ἐποικοδομῆσαι καὶ δοῦναι ὑμῖν κληρονομίαν ἐν τοῖς ἡγιασμένοις πᾶσιν. Ἀργυρίου ἢ χρυσίου ἢ ἱματισμοῦ οὐδενὸς ἐπεθύμησα· αὐτοὶ γινώσκετε ὅτι ταῖς χρείαις μου καὶ τοῖς οὖσι μετ᾿ ἐμοῦ ὑπηρέτησαν αἱ χεῖρες αὗται πάντα ὑπέδειξα ὑμῖν ὅτι οὕτω κοπιῶντας δεῖ ἀντιλαμβάνεσθαι τῶν ἀσθενούντων, μνημονεύειν τε τῶν λόγων τοῦ Κυρίου ᾿Ιησοῦ, ὅτι αὐτὸς εἶπε· μακάριόν ἐστι μᾶλλον διδόναι ἢ λαμβάνειν. Καὶ ταῦτα εἰπών, θεὶς τὰ γόνατα αὐτοῦ σὺν πᾶσιν αὐτοῖς προσηύξατο.

Τιμά και εορτάζει σήμερα η αγία μας Εκκλησία την μνήμη των αγίων 318 θεοφόρων Πατέρων της Πρώτης Οικουμενικής Συνόδου, η οποία συνεκλήθη το έτος 325 στη Νίκαια της Βιθυνίας και απέκρουσε την αρειανική αίρεση και όρισε ως κριτήριο ορθοδοξίας το Σύμβολο της Πίστεως (το οποίο συμπληρώθηκε και παγιώθηκε με την Δεύτερη Οικουμενική Σύνοδο). Η περικοπή από τις Πράξεις των Αποστόλων την οποία ακούσαμε κατά την Θεία Λειτουργία, σχετίζεται με τη σημερινή εορτή, καθότι αναφέρεται σε παραινέσεις τις οποίες έδωσε ο απόστολος Παύλος στους πρεσβυτέρους της Εκκλησίας, καθιστώντας την προσοχή τους στις πνευματικές ασθένειες των ποιμένων της. “Να προσέχετε”, είπε, “τον εαυτό σας και όλο το ποίμνιο, στο οποίο σάς έθεσε επισκόπους το Άγιο Πνεύμα, ώστε να διαποιμαίνετε την εκκλησία του Κυρίου και Θεού, την οποία συνέστησε με το ίδιο του το αίμα. Γιατί γνωρίζω ότι μετά από εμένα θα έρθουν σε εσάς λύκοι άγριοι, οι οποίοι δεν θα φροντίζουν για το ποίμνιο· και από εσάς τους ίδιους θα σηκωθούν άνδρες, οι οποίοι θα λαλούν διεστραμμένα, για να αποσπούν τους μαθητές ξοπίσω τους. Γι αυτό να είστε σε εγρήγορση, ενθυμούμενοι ότι επί τρία χρόνια, μέρα και νύχτα δεν έπαψα να νουθετώ με δάκρυα τον καθένα σας χωριστά. Χρυσό ή ασήμι ή ενδύματα δεν επιθύμησα· γνωρίζετε οι ίδιοι ότι με τα χέρια μου κάλυψα τις ανάγκες τις δικές μου και όσων ήταν μαζί μου, για να σάς υποδείξω ότι με παρόμοιο τρόπο πρέπει να επιμελείστε τους ασθενείς, και να θυμάστε τον λόγο του Κυρίου, ο οποίος είπε ότι «καλύτερα είναι να δίνει κανείς παρά να παίρνει»”.

Πέμπτη της Αναλήψεως (21-5-2015)

Ο αναληφθείς και πάλιν ερχόμενος

 

Πράξ. 1.1-12
Τὸν μὲν πρῶτον λόγον ἐποιησάμην περὶ πάντων, ὦ Θεόφιλε, ὧν ἤρξατο ὁ Ἰησοῦς ποιεῖν τε καὶ διδάσκειν ἄχρι ἧς ἡμέρας ἐντειλάμενος τοῖς Ἀποστόλοις διὰ Πνεύματος Ἁγίου οὓς ἐξελέξατο ἀνελήφθη· οἷς καὶ παρέστησεν ἑαυτὸν ζῶντα μετὰ τὸ παθεῖν αὐτὸν ἐν πολλοῖς τεκμηρίοις, δι΄ ἡμερῶν τεσσαράκοντα ὀπτανόμενος αὐτοῖς καὶ λέγων τὰ περὶ τῆς βασιλείας τοῦ Θεοῦ. Καὶ συναλιζόμενος παρήγγειλεν αὐτοῖς ἀπὸ Ἱεροσολύμων μὴ χωρίζεσθαι, ἀλλὰ περιμένειν τὴν ἐπαγγελίαν τοῦ Πατρὸς ἣν ἠκούσατέ μου· ὅτι Ἰωάννης μὲν ἐβάπτισεν ὕδατι, ὑμεῖς δὲ ἐν πνεύματι βαπτισθήσεσθε ἁγίῳ οὐ μετὰ πολλὰς ταύτας ἡμέρας. Οἱ μὲν οὖν συνελθόντες ἐπηρώτων αὐτὸν λέγοντες· Κύριε, εἰ ἐν τῷ χρόνῳ τούτῳ ἀποκαθιστάνεις τὴν βασιλείαν τῷ Ἰσραήλ; Εἶπεν δὲ πρὸς αὐτούς· Οὐχ ὑμῶν ἐστιν γνῶναι χρόνους ἢ καιροὺς οὓς ὁ πατὴρ ἔθετο ἐν τῇ ἰδίᾳ ἐξουσίᾳ· ἀλλὰ λήψεσθε δύναμιν ἐπελθόντος τοῦ ἁγίου Πνεύματος ἐφ΄ ὑμᾶς, καὶ ἔσεσθέ μου μάρτυρες ἔν τε Ἰερουσαλὴμ καὶ ἐν πάσῃ τῇ Ἰουδαίᾳ καὶ Σαμαρείᾳ καὶ ἕως ἐσχάτου τῆς γῆς. Καὶ ταῦτα εἰπὼν βλεπόντων αὐτῶν ἐπήρθη καὶ νεφέλη ὑπέλαβεν αὐτὸν ἀπὸ τῶν ὀφθαλμῶν αὐτῶν. Καὶ ὡς ἀτενίζοντες ἦσαν εἰς τὸν οὐρανὸν πορευομένου αὐτοῦ, καὶ ἰδοὺ ἄνδρες δύο παρειστήκεισαν αὐτοῖς ἐν ἐσθῆτι λευκῇ, οἳ καὶ εἶπον· Ἄνδρες Γαλιλαῖοι, τί ἑστήκατε ἐμβλέποντες εἰς τὸν οὐρανόν; Οὗτος ὁ ᾿Ιησοῦς ὁ ἀναληφθεὶς ἀφ᾿ ὑμῶν εἰς τὸν οὐρανόν, οὕτως ἐλεύσεται, ὃν τρόπον ἐθεάσασθε αὐτὸν πορευόμενον εἰς τὸν οὐρανόν. Τότε ὑπέστρεψαν εἰς ῾Ιερουσαλὴμ ἀπὸ ὄρους τοῦ καλουμένου ἐλαιῶνος, ὅ ἐστιν ἐγγὺς ῾Ιερουσαλήμ, σαββάτου ἔχον ὁδόν.

Στη σημερινή περικοπή από την αρχή των Πράξεων των Αποστόλων, ο ευαγγελιστής Λουκάς μάς περιγράφει το θαυμαστό γεγονός της Αναλήψεως του Χριστού. Από την Ανάστασή του και επί σαράντα ημέρες, ο Κύριος εμφανίστηκε πολλές φορές ζωντανός στους μαθητές του, φέρνοντας και τεκμήρια της Αναστάσεώς του, και τούς δίδασκε για την Βασιλεία του Θεού. Τούς παρήγγειλε μάλιστα να μη φύγουν από τα Ιεροσόλυμα, αλλά να περιμένουν την έλευση του Αγίου Πνεύματος. Παρόλο που πλέον τούς δίδασκε φανερά, κάποιοι από αυτούς τον ρώτησαν εάν πρόκειται σύντομα να αποκαταστήσει το κράτος του Ισραήλ. - Δεν είναι δουλειά σας, τους απάντησε, να γνωρίζετε τους χρόνους ή τους καιρούς που έχει ορίσει ο Θεός· αλλά θα λάβετε δύναμη όταν έλθει το Άγιο Πνεύμα και θα γίνετε μάρτυρές μου στην Ιερουσαλήμ και στη Σαμάρεια και σε όλον τον κόσμο. Και λέγοντας αυτά, ανελήφθη ενώπιόν τους βασταζόμενος επί νεφελών. Τότε εμφανίστηκαν δύο άγγελοι, ντυμένοι στα λευκά, και τούς είπαν: - Μη απορείτε· ο Ιησούς Χριστός, με τον ίδιο τρόπο που αναλήφθηκε θα έλθει πάλι.

ΕΠΟΜΕΝΟΙ ΤΟΙΣ ΑΓΙΟΙΣ ΠΑΤΡΑΣΙ

Στήν ἐποχή μας γίνεται - ὡς μή ὤφελε – μεγάλη συζήτηση στούς θεολογικούς κύκλους γιά τήν σημασία τῶν ἔργων τῶν Πατέρων τῆς Ἐκκλησίας μας· ὁρισμένοι τόν θεωροῦν παρωχημένο, ἄλλοι πάλι ὑπεραμύνονται αὐτοῦ, σέ βαθμό νά περιβάλλουν κάθε ρήση, ἀκόμα καί σύγχρονων γεροντάδων, μέ αὐθεντία ἡ ὁποία δέν προσιδιάζει στήν Ὀρθόδοξη Παράδοση. Στήν διελκυνστίδα αὐτή στρατεύονται ἀρκετοί ἐκ τῶν πιστῶν ἀναμασώντας συνθηματικά τίς ἑκατέρωθεν διατυπούμενες θέσεις, καθότι στήν πλειονότητά τους δέν ἔχουν μελετήσει τά ἔργα τῶν Πατέρων τῆς Ἐκκλησίας, καί ὡς ἐκ τούτου ἀγνοοῦν τόν πλοῦτο τῆς ἁγιοπατερικῆς διδασκαλίας καί τή σχέση της μέ τήν Παράδοση τῆς Μίας, Ἁγίας, Καθολικῆς καί Ἀποστολικῆς Ἐκκλησίας. 

Ἡ μελέτη τῆς Ἁγίας Γραφῆς, τῶν Πατέρων τῆς Ἐκκλησίας μας καί τῶν ὅρων τῶν ἁγίων καί Οἰκουμενικῶν Συνόδων καταδεικνείει «τήν μέσην καί βασιλικήν τρῖβον», τήν αὐθεντία τῆς Ἐκκλησίας ἀποφαινομένης ἐν Ἁγίῳ Πνεύματι καί τήν ἀσφάλεια τῶν πιστῶν, ὅταν βαδίζουν αὐτήν τήν ὁδό «ἑπόμενοι τοῖς ἁγίοις πατράσι» καί «μή μεταίρoντες ὅρια, ἅ οἱ πατέρες ἔθεντο».

Παραμύθι(α) δίχως δράκο

Ανέστη Χριστός, και συ μού λες πως ελπίς δεν υπάρχει·
εξέλαμψε φως, και μού δείχνεις τα σκότη·
χαράς τα πάντα επλήρωσε, και συ με ποτίζεις με λύπη·
εσκόρπισε χάριν, και συ ως κριτή τον προβάλλεις·
ληστήν υποδέχεται, κι εμένα απόβλητον λέγεις·
συγγνώμη παρέχει, και πάλι ενοχές με γεμίζεις·
στα όρη με βρήκε, και συ για πάντα χαμένο με δείχνεις·
χαρίζεται φίλοις, και συ ως οφειλέτη με θλίβεις·
έλεον επιχέει, κι εμένα κριτή του πλησίον με θέτεις·
το χρέος αφίησι, και συ την οργή προς τους φίλους κηρύττεις·
αλήθειαν δίδει, και συ φαρισαίο με κάνεις·
πίστιν αιτείται, και συ απιστίαν χαλκεύεις·
αγάπην κηρύσσει, κι εμέ σκληροκάρδιο θέλεις·
«Λάβετε, φάγετε» λέγει, και συ μακριά με κρατείς με προφάσεις·
ο νόμος παρήλθε, και συ με τον νόμο με δένεις·
Ζωή εκ του τάφου ανέστη, και συ επιμόνως τον θάνατο δείχνεις·
Θεός εξηγέρθη του τάφου, και συ την αμαρτία ανίκητη λέγεις·
τον Άδην ενέκρωσε, και συ την ψυχή μου στον άδη ωθείς.
Αρχέκακε όφι, μισάνθρωπε δαίμων και πλάνε,
καλό το παραμύθι σου, αλλά δεν έχει δράκο·
την γαρ κεφαλή σου συνέτριψε ο πατήσας τον θάνατον.
Χαίρω λοιπόν και εν πίστει βοώ προς αυτόν:
«Κατεπόθη ὁ θάνατος εἰς νῖκος
τῇ ἐκ νεκρῶν ἐγέρσει σου͵ Χριστὲ ὁ Θεός·
διὸ οἱ τῷ πάθει σου ἐγκαυχώμενοι͵
ἀεὶ ἑορτάζοντες εὐφραινόμεθα καὶ ἀγαλλιῶντες βοῶμεν·
“Ἀνέστη ὁ Κύριος”». (Άγ. Ρωμανός ο Μελωδός)


π. Χερουβείμ Βελέτζας
Απλά και Ορθόδοξα

Λὀγος εἰς τήν Ἀνάστασιν - Μεγάλου Αθανασίου

Μεγάλου Αθανασίου

Λόγος εις την Ανάστασιν του σωτήρος ημών Ιησού Χριστού
και εις τους νεοφωτίστους

(Απόδοση στη Νεοελληνική: π. Χερουβείμ Βελέτζας)

Τώρα αγγέλων χοροί, τώρα αγγέλων σκιρτήματα, στεφανοφορεμένοι και επιτελούντες την πνευματική πανήγυρη, έχουν ανείπωτη, όπως πρέπει, ηδονή. Ακούς «ο Χριστός ανέστη εκ νεκρών» και θαυμάζεις. Βλέπε τους συγγενείς σου που μέσα σε μια ώρα πέθαναν για την αμαρτία και έζησαν εν Χριστώ, και πολύ περισσότερο λάβε την σωτηρία μένοντας έκπληκτος από την δύναμη 1· διότι εκείνος (ανέστη) τριήμερος, αυτοί δε διά τριπλής επικλήσεως.

Ανέλαβε ο κεραμεύς τον πηλό που έπεσε, δεν άφησε το σπασμένο αγγείο να απορριφθεί εντελώς, δεν το περιφρόνησε επειδή έσπασε μία φορά· γιατί βέβαια έσπασε, όμως δεν είχε ακόμη παραδοθεί στην φωτιά· το έκανε άλλο αγγείο, κατασκευάζοντας σκεύος εύχρηστο για τον εαυτό του.

Όλους αυτούς αιχμαλώτισε ο διάβολος, όλους αυτούς ελευθέρωσε ο Χριστός, όλους αυτούς πρόδωσε η προπέτεια της Εύας, όλους αυτούς έδειξε ελεύθερους ο υιός της Μαρίας. Δεν αγγίξαμε μαζί με τον Αδάμ το δένδρο, κι όμως αμαρτήσαμε μαζί του. Δεν σταυρωθήκαμε μαζί με τον Χριστό, κι όμως αναστηθήκαμε μαζί του. Εκεί ζώντες μαζί πεθάναμε, εδώ αφού ταφήκαμε μαζί αναστηθήκαμε. Παρόλο που δεν διαπράξαμε αμαρτία, τότε αμαρτήσαμε· παρόλο που δεν πράξαμε κάτι καλό, τώρα δικαιωθήκαμε.

Μήνυμα εις την Ανάστασιν

του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Κερκυρας, Παξών
και διαποντίων Νήσων κ. Νεκταρίου

Παιδιά μου εν Κυρίω αγαπητά,
«Αὔτη ἡ κλητή καί ἁγία ἡμέρα, ἡ μία τῶν σαββάτων, ἡ βασιλίς καί κυρία· ἑορτῶν ἑορτή καί πανήγυρις ἐστι πανηγύρεων». Σήμερα η Εκκλησία μας εορτάζει, σήμερα οι χριστιανοί πανηγυρίζουμε, από περάτων έως περάτων της γης· σήμερα έλαμψε στην οικουμένη το ανέσπερο φως της Αναστάσεως του Κυρίου μας· σήμερα ο Χριστός ελευθέρωσε όλους τους ανθρώπους από τα δεσμά της αμαρτίας. Ως απόγονοι του Αδάμ, κληρονόμοι της εξορίας του ήμασταν· ως μέλη Χριστού, γινόμαστε συγκληρονόμοι της αιωνίου ζωής, και της Βασιλείας του Θεού. Και όλα τούτα μάς τα προσφέρει ο Θεός όχι επειδή τα αξίζαμε ούτε γιατί τα κερδίσαμε με αγώνες, αλλά από την άπειρη αγάπη και φιλανθρωπία του προς εμάς.

Γέροντες και «γέροντες»

φωτογραφία από www.agioskosmas.gr

«Εἶπεν γέρων...»

Με την φράση αυτή αρχίζουν πλείστες όσες διηγήσεις του Γεροντικού. Αναφέρεται σε αγιασμένους ασκητές της ερήμου, οι οποίοι έλιωσαν στην άσκηση επί δεκαετίες, πάλεψαν με τον διάβολο και με τα στοιχεία της φύσης και σε κάποια περίσταση εξέφρασαν την ασκητική τους εμπειρία. Γέροντες, ηλιοκαμμένοι, πολιοί, ασκητές όσο δεν πάει άλλο, σεβάσμιοι εξαιτίας της αρετής τους, των αγώνων, των νικηφόρων παλαισμάτων τους. Γέροντες είναι και οι ηγούμενοι μοναστηριών με πολυπληθείς αδελφότητες - εξάλλου ποιόν άλλο θα επέλεγαν οι μοναστές για γέροντά τους και ηγούμενο, παρά τον δοκιμασμένο, τον πλέον ενάρετο και σεβάσμιο ανάμεσά τους;