Ὁ ἀρραβῶνας τοῦ Πνεύματος
«Ἀδελφοί, ἐκεῖνος πού μᾶς στερεώνει μαζί μέ ἐσᾶς στόν Χριστό καί μᾶς ἔχρισε εἶναι ὁ Θεός, ὁ ὁποῖος μᾶς ἐσφράγισε καί ἔδωσε μέσα στίς καρδιές μας τόν ἀρραβῶνα τοῦ Πνεύματος». Μέ τήν φράση αὐτή ὁ ἀπόστολος Παῦλος συνοψίζει, ἀδελφοί χριστιανοί, τό περιεχόμενο τῆς ἐν Χριστῷ ζωῆς καί ὑπενθυμίζοντας τά παρελθόντα, μᾶς βεβαιώνει γιά τά μέλλοντα. Καί πάλι, δέν μᾶς βεβαιώνει ὁ ἴδιος, ἀλλά ὁ Θεός, ὁ ὁποῖος δέν μᾶς ἄφησε στήν ἄγνοια τῆς ἁμαρτίας, ἀλλά εὐδόκησε νά σαρκωθεῖ ὁ μονογενής του Υἱός, νά κηρύξει, νά σταυρωθεῖ, νά ἀναστηθεῖ καί νά μᾶς στερεώνει ἐν Χριστῷ.
Ἄν ὁ Θεός μᾶς στερεώνει ἐν Χριστῷ, δηλαδή δέν ἀφήνει νά διασαλευθεῖ ἡ πίστη μας σέ αὐτόν, μᾶς ἔχρισε καί μᾶς ἔδωσε τό Ἅγιο Πνεῦμα, τό ὁποῖο μᾶς ὁδηγεῖ «εἰς πᾶσαν τήν ἀλήθειαν» [1], δέν γίνεται παρά νά μᾶς δώσει καί τούς καρπούς τοῦ Ἁγίου Πνεύματος, δηλαδή τήν κληρονομία τῆς οὐρανίου Βασιλείας του. Γι’ αὐτό δέν λέει ἁπλῶς ὅτι μᾶς ἔδωσε τό Ἅγιο Πνεῦμα, ἀλλά τόν ἀρραβῶνα τοῦ Ἁγίου Πνεύματος, γιατί ὅπως ὁ ἀρραβῶνας ἀποτελεῖ τήν ὑπόσχεση ἤ μᾶλλον τήν δέσμευση τοῦ μελλοντικοῦ γάμου, ἔτσι καί τό Ἅγιο Πνεῦμα πού δόθηκε σέ ὅλους μας μέ τό βάπτισμα καί τό χρῖσμα, φωτίζει καί ἁγιάζει τίς καρδιές μας καί ἀποτελεῖ τήν πρόγευση καί τήν ὑπόσχεση τῶν μελλόντων ἀγαθῶν.
Ἑρμηνεύοντας περαιτέρω τό χωρίο αὐτό, ὁ ἅγιος Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος ἐξηγεῖ: «Τί σημαίνει λοιπόν “αὐτός πού μᾶς ἔχρισε καί μᾶς σφράγισε”; Σημαίνει ὅτι ὁ Θεός μᾶς ἔδωσε τό Ἅγιο Πνεῦμα, μέσῳ τοῦ ὁποίου ἔκανε καί τά δύο αὐτά μαζί: μᾶς κατέστησε συγχρόνως προφῆτες, ἱερεῖς καί βασιλεῖς. Διότι στά παλαιά χρόνια (δηλαδή στήν Παλαιά Διαθήκη) χρίζονταν ξεχωριστά αὐτές οἱ τάξεις ἀνθρώπων. Ἐμεῖς ὅμως τώρα δέν ἔχουμε μόνο ἕνα ἀπό αὐτά, ἀλλά κατέχουμε καί τά τρία ἀξιώματα μέ ἀνώτερο τρόπο. Γινόμαστε βασιλεῖς, ἐπειδή μέλλουμε νά ἀπολαύσουμε τήν αἰώνια βασιλεία, καί ἱερεῖς, προσφέροντας ὡς θυσία τά ἴδια μας τά σώματα, ὅπως λέει ὁ ἀπόστολος Παῦλος: "Παραστήσατε τά μέλη σας ὡς θυσία ζωντανή, εὐάρεστη στόν Θεό" [2]. Μαζί μέ αὐτά γινόμαστε καί προφῆτες, διότι ὅσα "μάτι δέν εἶδε καί αὐτί δέν ἄκουσε" [3], αὐτά ἔχουν ἀποκαλυφθεῖ πλέον σέ ἐμᾶς. Καί μέ ἄλλον τρόπο ὅμως γινόμαστε βασιλεῖς, ἄν τό θελήσουμε: ὅταν καταφέρνουμε νά κυριαρχοῦμε πάνω στούς ἀτόπους (δηλαδή στούς κακούς) λογισμούς μας. Διότι ὅποιος ἐλέγχει τούς λογισμούς του, εἶναι πραγματικός βασιλιάς, καί μάλιστα πολύ περισσότερο ἀπό ἐκεῖνον πού φοράει τό βασιλικό διάδημα» [4].
Βλέπουμε, λοιπόν, ὅτι τό χρῖσμα καί τό σφράγισμα τοῦ Ἁγίου Πνεύματος, τό ὁποῖο ὅλοι μας ἔχουμε λάβει μαζί μέ τό βάπτισμα, δέν ἀποτελεῖ μόνο ὑπόσχεση τῶν μελλόντων ἀγαθῶν ἀλλά συνοδεύεται καί ἀπό μεγάλα δῶρα τοῦ Θεοῦ, τά ὁποῖα ἄν κρατήσουμε στήν καρδιά μας καί τά καλλιεργήσουμε, ἔχουν σάν ἀποτέλεσμα τήν ἐκπλήρωση τῆς ὑποσχέσεως. Γιατί, ὅπως καί στόν κοινό ἀρραβῶνα εἶναι ἀνάγκη νά τηρήσουν τήν ἀρχική ὑπόσχεση καί τά δύο μέρη, ἔτσι καί ἐδῶ εἶναι ἀνάγκη οἱ πιστοί νά τηρήσουμε τήν ἀρχική μας ὑπόσχεση. Γιατί ὁ Θεός δέν τήν ἀθετεῖ, οὔτε ἀλλάζει γνώμη.
Ἡ ὑπόσχεση πού δώσαμε κατά τό βάπτισμά μας εἶναι ἡ ἀποταγή ἀπό τόν πονηρό, ἀπό τά ἔργα του καί τίς μεθοδεῖες του καί ἡ συστοιχία μας μέ τόν Χριστό, μέ τήν τριήμερη ταφή καί τήν Ἀνάστασή του. Ὑποσχεθήκαμε νά ζοῦμε ὡς τέκνα φωτός καί νά καλλιεργοῦμε τά δῶρα τοῦ Ἁγίου Πνεύματος, δηλαδή τήν γνώση τοῦ Θεοῦ, τήν διάθεση τῆς ψυχῆς καί τοῦ σώματός μας στόν Θεό καί τήν κυριαρχία τοῦ νοῦ μας πάνω σέ κάθε πονηρό λογισμό ἤ ἐπιθυμία.
Δυστυχῶς, τό κοσμικό πνεῦμα συχνά μᾶς ἀποπροσανατολίζει, λησμονοῦμε τίς ὑποσχέσεις μας πρός τόν Θεό καί καταλήγουμε νά πράττουμε τά ἀντίθετα. Γινόμαστε, δηλαδή, σάν τούς φαρισαίους πού καταδίκασε ὁ Χριστός λέγοντας: «Αὐτός ὁ λαός μέ τιμᾶ μόνο μέ τά χείλη, ἡ καρδιά τους ὅμως ἀπέχει πολύ μακριά ἀπό ἐμένα» [5]. Γιατί ἡ ἀδικία, τό κουτσομπολιό, ἡ πλεονεξία, ἡ μνησικακία, οἱ πονηροί λογισμοί καί πράξεις, δέν ἁρμόζουν σέ ἐμᾶς, πού ὑποσχεθήκαμε νά βαδίζουμε τήν ὁδό πού μᾶς ἔδειξε ὁ Χριστός.
Ἄς τηρήσουμε, λοιπόν, ἀδελφοί χριστιανοί, τόν ἀρραβῶνα τοῦ Ἁγίου Πνεύματος μέσα μας ὡς τόν ὑπέρτατο θησαυρό μας, καί ἄς τόν τιμήσουμε μέ τά ἔργα καί ὅλη τήν δύναμη τῆς ψυχῆς καί τῆς διανοίας μας, γιά νά καταστοῦμε δεκτικοί κατά τήν ψυχή καί τό σῶμα, τῆς ὑποσχέσεως τοῦ Θεοῦ καί νά ἀπολαύσουμε μαζί μέ τούς δικαίους καί τούς ἁγίους τά ἀγαθά τῆς οὐρανίου Βασιλείας του. Ἀμήν.
π. Χ.Β.
------------------
* Β’ Κορ. α’ 21 – β’ 4.
1. Ἰω. ιστ’ 13.
2. Ρωμ. ιβ’ 1.
3. Α’ Κορ. β’ 9.
4. MPG 61.411.
5. Ματθ. ιε’ 8
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου